اخراج زكات ، خرج و نشر و رشح فرمايند و ثانيا مأمول آن است كه از عاطفه پادشاهانه ، اين تحفه درويشانه را به عين رضا و سمع اصغا ، ملحوظ و محفوظ دارند و بر ذلّات قدم مخلصان و هفوات قلم بيان ، رقم عفو ملوكانه كشند و اين را از جمله كلام « العشاق يطرى و لا يروى » دانند . يا ربّ بدين سايهء يزدانى را بخشاى در اين جهان جهانيانى را . « و قد فرغت من تسويده ظهر يوم الثلثاء احدى عشر شهر رجب المرجّب بسنة 1264 و انا اقلّ الخليفه ( الخليقه ) بل لا شىء فى الحقيقه العبد المذنب الاثيم المحتاج الى ربه الرحيم ابن كربلائى حسين حاجى كريم غفر اللّه لهما و الوالد لهما » .